و امير يوسف خليل كه از قبل امير بزرگ داروغهء يزد بود به ديدن او رفت و به جهت او چهار طاقى بساخت و او كمتر در آنجا بودى و آخر روى در بيابان نهاد و در صحرا مقيم شد و كمتر طعام خوردى . و در زمان حكومت امير عبد الرحمن قورچى در بيابان انار در شمس كوران بر پاى ايستاده وفات يافته بود . عبد الرحمن ، پهلوان بيژن راهدار را بفرستاد و او را بياورد . و اين مقام كه مدفن اوست بخريد و او را دفن كرد و باغچه‌اى در خلف آن بساخت . و چاهى در آستانهء مزار بود كه چندين سال بود كه خشك شده بود . چون حاجى را در آن مقام دفن كردند آب در آن چاه ظاهر شد . چنانچه پوست انار خشك بر روى آب آمد و آن آب چاه هرگز كم نمىشود و / 175 / به غايت آب نيكوست و به جهت شفا مردم مىخورند . وفات او در سال ست و ثمانمائه بود . او را درين مزار دفن كردند . ذكر مزار سادات مشهور به قُلْ هُوَ اللَّهُ در آن مزار همه سادات عريضىاند ، و اين مزار متقارب [ 207 ] باغ كمال كاشى است و مشهور است به « گنبد هشت در » ، و ذكر آن گنبد كرده شد كه از آثار گنج يزدگرد شهريار بوده . و درين مزار قبلى قبله صفّه‌اى است و در او سه قبر است كه هركه در آنجا هزار بار « قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ » بخواند هر مراد كه طلب دارد برآورده گردد ، و اين مجرّب است . « 1 » ذكر مزار تازيان قديم و عزيزانى كه درو آسوده‌اند بدان كه مزار قديم يزد « تازيان » است كه اوليا و صلحا و شهدا درو مدفون‌اند و ابتداى اين مقابر از تابعين اصحاب پيغمبر صلى اللّه عليه و آله باشد كه چون اهل يزد در اسلام درآمدند دو حىّ از قبايل مكه و مدينه كه همراه بودند در اين جا مقيم شدند : يكى حىّ بنى تازان و ديگرى حىّ بنى تميم و از آن تابعين كه در يزد وفات كردند در اين مقام دفن كردند و او را منسوب به تازيان كردند .

--> ( 1 ) . ازينجا تا ذكر مزار خط سبز در صفحهء بعد از نسخهء « م » و « ف » افتاده است .